ayrılmazlık

[Alm. Inhärenz] [Fr. inhérenceJ [Ing. inherence] [Lat. inhae- rens] [es. t. lazim-i gayri müfarik]: Özelliklerin kendilerini taşıyan nesnelerle; ilineklerin tözle bağlantısı. Karşıtı bkz. kalıcılık (subsistence = bağımsız var olan).

YAZARINI BEKLEYEN MADDE....

ayrım

(Aristoteles'te) 1- Bir şeyin kendi kendinden ya da bir başka şeyden herhangi bir ayırılıkla ayrı olması

YAZARINI BEKLEYEN MADDE....

ayrışık

[Alm. heterogen] [Fr. hétérogène] [ing. heterogeneous] [Yun. heterogenes: heteros = başka, genos = cins] [es. t. gayri mütecanis]: Başka cinsten olan; aynı türden olmayan. Karşıtı bkz. bağdaşık.

YAZARINI BEKLEYEN MADDE....